Als telg van een sportieve familie werden wij door onze ouders gesteund om aan sport te doen. Vader (1,92m) was zelf gedurende een aantal jaar doelman bij HO Kalken, tot hij na een zware blessure besliste om zijn "carrière" af te breken.

Zelf was ik in mijn jeugdjaren geïnteresseerd in de klassieke sporten van die tijd nl. actief als voetballer en loper en passief in wielrennen en een hevig supporter van Fred de Bruyne (die gehuwd was met Lydie, ons buurmeisje) en later van Rik Van Looy.

Op 12-jarige leeftijd kampioen van Oost-Vlaanderen schoolvoetbal bij de miniemen (NVSO) als lid van de ploeg van Sint-Gregorius Ledeberg en veelvuldig deelnemer aan veldlopen. Vanaf de kadetten leeftijd zowel lid van de voetbalploeg en van de basketbalploeg op hetzelfde college.

Als 16-jarige met de basketploeg eveneens kampioen van Oost-Vlaanderen, waarbij de finale gespeeld werd in de toenmalige Gentse sporttempel het "Coliseum". Hierbij een actiefoto en het bewonderen van de beker na de overwinning.

De verdere sportieve carrière liep bij basketclub Sparta Laarne, gedurende 10 jaar één van de basisspelers was met zelfs een seizoen als topscorer van de reeks met meer dan 20 punten per wedstrijd.

Na zijn huwelijk en zijn verhuis naar Schellebelle werd Eric in 1973 lid van TC De Wijngaerd,actief in de plaatselijke sportschuur. Hierbij was hij niet alleen speler, maar organisator van de vele tornooien die daar gedurende 20 jaar hebben plaatsgevonden. Vanuit zijn engagement binnen de tennisclub beheerder geworden van de sportschuur en ongeveer tegelijkertijd voorzitter van de gemeentelijke sportraad op Wichelen.

Ondertussen terug begonnen aan de oude passie, het lopen, maar dan wel onder de vorm van jogging. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een aantal deelnames aan halve marathons, waaronder een zestal keer de 20 km van Brussel, meestal in het team van Vredeseilanden.

De ultieme droom op sportief gebied is het lopen van een marathon. Maar dat is nog steeds veraf...